Kronkelende Hallen
Scherm voor scherm
Scherm 1
Terwijl je langzaam je weg omhoog door de kronkelende paden baant, raak je constant de weg kwijt doordat de muren en de grond op onverklaarbare wijze recht voor je ogen lijken te verschuiven.
De constant fluisterende stemmen in je achterhoofd helpen ook niet echt.Scherm 2
Als je voorbij een constructie komt waarvan je zeker weet dat je het al eerder hebt gezien, begin je je af te vragen of je gek wordt, of dat de onmogelijke geografie van deze plek je parten begint te spelen. Je moet iets veranderen, en gauw.
Dat is tenminste wat de stemmen zeggen, en waarom zouden ze liegen?Scherm 3
Iets in je knakt.
Alleen de echt krankzinnigen kunnen een plek als deze begrijpen, dus geef je toe aan de kakelende stemmen en gaat verder met een "nieuw" perspectief.
Dingen lijken nu inderdaad veel logischer te zijn.Scherm 4
Terwijl je een moment neemt om te stoppen en zorgvuldig het golvende landschap rondom je te observeren, begint een tikje van een patroon uit de willekeur tevoorschijn te komen. Wanneer de demente geluiden je gedachten beginnen te onderbreken, vecht je je door de mentale pijn en negeert ze.
Uiteindelijk zet je met succes een pad voorwaarts uit, en ga je verder, nu bestand tegen de snode aard van deze vreemde plek.Scherm 5
Je besteedt wat lijkt op een eeuwigheid verdwaald in het doolhof. Langzaam maar zeker ben je in staat om je stappen na te gaan, jezelf te heroriënteren, en de draaiende gangen te verlaten.
Je voelt je uitgeput door deze ervaring.